ایستگاه هشت - اخبار علمی فرهنگی هنری سیاسی موسیقی آهنگ،دانلود آهنگ،دائش،فیلم دائش،دانلود فیلم،فیلم خبری،گزارش خبری،دانلود جدید،دانلود،خبر داغ،عکس دختر،عکس ناز،عکس بچه،پیام تبریک،خبر اقتصادی،نرخ دلار،قیمت طلا

مهرنیوز

رونمایی از مستند «محمدِ امین» در تالار ایوان شمس

دسته بندی : مهرنیوز تاریخ : دوشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۷

مستند «محمدِ امین» به کارگردانی علیرضا سلیمانی در تالار ایوان شمس رونمایی می‌شود.
به گزارش مهر، مستند «محمدِ امین» به کارگردانی علیرضا سلیمانی روز چهارشنبه ۲۴ مرداد ۹۷ از ساعت ۱۹ الی ۲۱ در تالار ایوان شمس به نمایش در می آید.

این اثر روایتگر زندگی محمدامین قانعی‌راد جامعه شناس فقید است.

بازگشت زوج سایمن پگ و نیک فراست با یک کمدی ترسناک

دسته بندی : مهرنیوز تاریخ : شنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۷

چند سال از زمانی می‌گذرد که نیک فراست را در کنار سایمن پگ بر پرده نقره‌ای دیده‌ایم؛ زوجی که نقش‌های اصلی سه‌گانه مشهور «کورنِتو»ی ادگار رایت را بازی کرده‌اند که شامل «شانِ مردگان»، «پلیس آتشین» و «آخر دنیا» می‌شود.

هنر و تجربه نوشت: اما حالا این زوج با یک کمدی ترسناک کاملاً جدید به نام «قواعد مسلخ» برگشته‌اند و از اولین پیش‌پرده فیلم، ساختار داستانی ساده‌اش چنین برمی‌آید که در یک مدرسه شبانه‌روزی معتبر، دانش‌آموزان توسط هیولاهایی شکار می‌شوند که از یک گودال در میان جنگل سر برآورده‌اند. پگ و فراست هم در نقش یک معلم و موادفروش بازی کرده‌اند!

جایزه ای جدید به جمع جوایز پیشین اسکار می پیوندد

دسته بندی : مهرنیوز تاریخ : جمعه ۱۹ مرداد ۱۳۹۷

قرار است جایزه ای جدید توسط آکادمی علوم و فنون سینمایی هم به جمع جوایز پیشین اسکار بپیوندد. به گزارش بانی‌فیلم به نقل از سایت کامینگ‌سون، دیروز چهارشنبه آکادمی اسکار اعلام کرد که در حال کار کردن روی یک جایزه جدید به اسم «دستاورد فیلم عامه‌پسند» هستند. به نظر می رسد با رواج گسترده فیلم‌های عامه‌پسند که محصول کمپانی‌هایی مانند مارول هستند، آکادمی اسکار هم برای جذب علاقمندان این گونه فیلم‌ها در حال برنامه‌ریزی ست تا بر تماشاگران این مراسم مهم سینمایی بیفزاید. آکادمی اسکار، در سال ۱۹۲۷ در ایالات تأسیس شد. بیش از شش هزار عضو این آکادمی از دست‌اندرکاران باسابقه سینما هستند. نخستین دوره این مراسم معتبر اسکار در ۱۶ ماه می سال ۱۹۲۹ در محل هتل روزولت در لس آنجلس برگزار شد اما اولین دوره‌ای که این مراسم جوایز آکادمی از رادیو پخش شد مربوط به سال ۱۹۳۰ است. بیست سه سال بعد یعنی در سال ۱۹۵۳ گزارش مراسم اهدای جوایز برگزیدگان اسکار برای اولین بار از یک شبکه تلویزیونی پخش شد.

نوشته جایزه ای جدید به جمع جوایز پیشین اسکار می پیوندد اولین بار در بانی‌فیلم پدیدار شد.

بانی فیلم:برخی رسانه ها ظهر امروز-چهارشنبه هفده مرداد- در مواجهه با خبر رای آوردن استیضاح علی ربیعی با تیتر «وزیرکار بیکار شد!» به استقبالش رفتند. تیتری نمادین برای اجتماعی که معضل بیکاری در آن بیداد می کند. از قضا امروز روز خبرنگار هم بود! تنها روزی که مدتهاست جامعه ژورنالیسم کشور در طول سال موقتا برای ساعاتی در زیر بار انبوهی از پیامهای تبریک دوستانه یا متکلفانه، اوضاع نامساعد خود را به دست فراموشی می سپارد…
انتخاب روزی به نام «خبرنگار» برای پاسداشت مقام قلم به دستان و یادآوری اهمیت کارکرد روشنگرانه و آگاهی بخش این قشر ورای سویه های سمبلیک خود، بیشتر روزی برای یادآوری دردها و جفاهایی است که ما جماعت روزنامه نگار و خبرنگار متحملش شده ایم.
روزنامه نگاران امروز دیگر بیش از آنکه دغدغه تهیه خبر و انعکاس مسائل مبتلا به کشور را داشته باشند، شب به این امید سر بر بالش می گذارند که صبح خبر بیکار شدنشان را نشنوند، روزنامه شان در چنبره مناسبات رانتی و عدم توزیع عادلانه تسهیلات و امکانات از نفس نیفتد، کرکره خبرگزاری شان را بنا بر مصالح و دلایلی پایین نکشند. مجله شان زیر بار گرانی کاغذ و هرینه های چاپ سر خم نکند و در نهایت اینکه رسانه متبوعشان عذرشان را به هزار و یک علت نخواهد…
امسال روز خبرنگار حتی تبریک ها و توجه ها هم شامل گزیده ای از خبرنگاران و رسانه های نورچشمی شد؛ شهرداری تهران فقط در مقابل برخی از روزنامه ها بنر تبریک نصب کرد و آن دست از معدود مقاماتی که گذرشان مثلا برای عرض تبریک به رسانه ها افتاد، به جاهایی رفتند که هر سال می رفتند!
روند این تبعیض که به ویژه در سالهای اخیر شیره جان رسانه های مستقل و غیر وابسته را کشیده، روز به روز سخت تر می شود. فشار بر رسانه ها که به سرعت، سنگینی آن بر دوش خبرنگارانش سنگینی می کند، بدل به موضوع درد آشنایی برای این قشر شده است.
تمرکز روی آزادی بیان و تنویر افکار عمومی با هدف اصلاح کاستی ها و رفع معضلات شاید دیگر اولویت اول خیلی از خبرنگاران نباشد. چشم و گوش های یک جامعه سالم، سال هاست در ایران همپای بسیاری دیگر از اقشار زحمتکش جامعه در غم معاش، روز را شب می کند و هفته را به ماه می رساند.
ماهی نیست که خبر بیکار شدن گروهی یا تک به تک همکارانمان را در فلان روزنامه یا بهمان سایت خبری نشنویم و اندوهگین نشویم. تیتر خبر حکایت از تعطیلی قابل پیش بینی یک روزنامه یا مجله دارد، اما در بطن خبر، خبرنگاران، تیم فنی و چندین و چند نفر دیگر که از قِبَل آن رسانه ارتزاق می کرده اند، صبح شاغل از خانه خارج شده اند و شب بیکار بازگشته اند.
این روایت تراژیک خیلی از روزنامه نگارانی است که شاید حتی امروز یک تبریک خشک و خالی هم نصیبشان نشد.
تورم افسارگسیخته ای که به جان مردم افتاده، امان روزنامه های مستقل و غیر خودی را بریده است. امروز همانطور که معدود خبرنگاران خاص با فراغت مشغول تناول کیک روز خبرنگار در رسانه های «پروار» و «رانتی» شان بودند، خبرنگاران خیلی از رسانه ها در حسرت دریافت حقوق ماه های عقب افتاده خود اندوه خوردند.
امروز اگر استیضاح وزیر کار رای آورد تا رسانه های جان به لب رسیده او را به طعنه «بیکار» بخوانند، خیلی از روزنامه نگاران یا با جبر زمانه یا نداشتن پارتی ماه ها و چه بسا سالهاست بیکارند.
روزنامه های مستقل روز به روز با بضاعت کمتری به انتشار و حیات خود ادامه می دهند و با کورسویی از امید رو به خاموشی همچنان خبر می نویسند و حرص شرایط را می خورند.
جالب آنکه در این استیصال کشنده روزنامه های مستقل، خبرهای ناامید کننده دولتی ها در اتمام ذخیره کاغذ طی یکی دو ماه دیگر هم در کمال آرامش مطرح می شود تا میخ های آخر را بر تابوت روزنامه نگاری غیر دولتی وارد کند. ضمن اینکه اخبار انعقاد فلان قرارداد برای واردات کاغذ و تزریقش به رسانه ها هم بیش از آنکه برای انبوهی از صاحبان رسانه های مستقل امیدوار کننده باشد، تنها برای چند نشریه خاص و سفارش شده جذاب است. نشریاتی که همیشه و در تمام دولتها و وزرا، سهیمه محفوظی دارند و درکی از کمبود کاغذ ندارند تا تن شان از هر بار تماس چاپخانه و کاغذفروش بلرزد!
امروز برای خبرنگارانی مبارک بود که با ردای خبرنگاری به «مناصب دولتی» نان و آبدار رسیده اند و آن کار دیگر می کنند! خبرنگارنماهای کم دانشی که ذیل عنوان مدیر روابط عمومی این سازمان و آن وزارتخانه، جیب هایشان را پر می کنند و در ظاهر پُز خبرنگاری می دهند!
خبرنگاران واقعی، اما امروز تحت انواع فشارهای سنگین شغلی و معیشتی دیگر ذهنیتی از مبارکی روزی که به نامشان پیوند خورده ندارند.
تحریریه خیلی از رسانه ها هر روز در حال تحلیل رفتن است و خبرنگاران دیروز بیکاران غمزده امروز می شوند. رکن چهارم دموکراسی امروز دیگر چنان نزار و رو به احتضار شده که اگر بزودی به دادش نرسند، همین رمق اندک را نیز از کف خواهد داد.
این جریان سهمگین و کشنده ما را به عنو.ان نخستین – و فعلا – تنها روزنامه سینمایی هم بی نصیب نگذاشته و ناگزیر به از دست دادن نیروهایش کرده. نیروهایی که سرمایه های هر رسانه ای هستند.
تعدیل نیروها از سی و چند نفر به تعداد ده نفر، به خودی خود برای یک جمع رسانه ای عذاب آور و آزار دهنده است و این موج فزاینده بیکاری برای دست اندرکاران رسانه های مستقل در سایه بی توجهی و بی خیالی مسئولانی رفته رفته به توفانی می انجامد که کنترل و مدیریتش اگر نشدنی نباشد حتما دشوار است…
این را گفتیم تا فتح بابی باشد برای آنچه از رنج و تنش این روزهای بانی فیلم و خیلی از دیگر روزنامه های مستقل در روزهای آتی رخ خواهد داد. روزنامه هایی که بزودی باید به خاطره ها بپیوندند و تحریریه پر شور و شوق گذشته شان را در سکوت، خلوت و افسردگی به تماشا بنشینند.
پس منتظر نباشید روز خبرنگار را تبریک بگوییم که امروز خبرنگاران ایرانی برای ادامه حیاتشان به چیزی بیش از این قالب های متکلفانه نیاز دارند.

نوشته روز خبرنگار؛ تبریک بابت روزی که صاحبانش در آستانه بیکاری هستند! اولین بار در بانی‌فیلم پدیدار شد.

بلایی که فالوئرها بر سر سلبریتی‌ها می آورند

دسته بندی : مهرنیوز تاریخ : جمعه ۱۲ مرداد ۱۳۹۷

آدمها به انواع مختلفی می توانند مشهور شوند می‌توان گفت مانند دو سمت مثبت و منفی بینهایت محور مختصات، از هر ۲ طرف خیر و شر می‌توان به این شهرت رسید. رابطه شهرت و تبعات ناشی از آن مستقیم است یعنی هر اندازه کسی مشهورتر است مسائل و مصائب حاصل از این سرشناسی بیشتر است.
اتفاقات ناشی از شهرت بسیار پیچیده و گاه حساس و خطرناک است در دهه‌های قبل‌تر که این انفجار ارتباطات شبکه‌های اجتماعی وجود نداشت و افراد از طریق رادیو، تلویزیون و روزنامه‌ها به شهرت می رسیدند باز همین معظلات ناشی از شهرت وجود داشت که معروفترین آنها مورد جان لنون عضو گروه موسیقی افسانه‌ای بیتل‌ها بود که عاقبت توسط یکی از هواداران خودش (مارک دیوید چَپمَن) به ضرب گلوله کشته شد و وقتی از ضارب دلیل کارش را پرسیدند گفت: برای اینکه مشهور شود تصمیم به قتل جان لنون گرفته است!
در عصر امروز حضور در شبکه‌های اجتماعی به یک واقعیت گریز ناپذیر از زندگی هنرمندان، ورزشکاران و افراد سرشناس تبدیل شده است، حتی تعداد فالوئرهای صفحه اجتماعی‌ افراد مشهور در پیشنهاد کاری آنها و رقم قرارداد موثر است، به گونه‌ای تعداد این فالوئرها بخشی از کار حرفه‌ای آنها محسوب می‌شود.
یعنی حلقه‌ای شکل گرفته است که هرچه تعداد هواداران بیشتر باشد احتمال عقد قرارداد بالاتر می رود و هر چه تعداد خروجی آثار بیشتر می شود، تعداد فالوئرها افزایش می یابد.بنابراین وجود این دنبال کننده‌ها اگر نگوئیم برای افراد مشهور لازم و حیاتی است ولی بهرحال بخشی از ملزومات دنیای شهرت آنهاست.
در واقع فالوئرها به ضلع چهارم شخص سرشناس(۱)، دنیای مجازی(۲) و اتفاقات مهم زندگی روزمره(۳) تبدیل می شوند و جهت‌گیری‌ها و نظرات آنان هم جزئی از این بازی می شود.
و داستان از اینجا آغاز می‌شود، فالوئرها علاوه بر لایک کردن و حمایت از شخص مورد علاقه‌شان هر حرکت یا سکون او را به گونه ای تفسیر و تحلیل می کنند. به او پیشنهاداتی داده و از او مطالباتی دارند، از او نسبت به خواسته‌های خودشان بازخواست می‌کنند و اگر یک وقت آن اتفاق مورد نظرشان رقم نخورد او را به باد فحش و ناسزا می‌گیرند.
همه دیده‌ایم که گاهی اوقات فلان سلبریتی یا شخص معروف راجع به قضیه‌ای اظهار نظری کرده و یا مطلبی منتشر کرده است که بعدتر مجبور شده برای آن توضیحات بسیاری بدهد و عذر بیاورد که منظور من این نبود و آن بود و … یا خیر بدون هیچ توضیحی آن مطلب را از صفحه‌اش پاک کرده است و …
واقعیت اینست که از یک جایی به بعد فالوئرها دوست دارند که مطالبات خودشان را به شخص سرشناس مورد علاقه‌شان تحمیل کنند و استدلال می کنند که او چون سلبریتی است باید عکس العمل نشان دهد زیرا که اقدام او تاثیر گذار است.
مدام از او می پرسند که نسبت به فلان موضوع چرا سکوت کردی و هیچ واکنشی نشان ندادی؟ چرا هیچ پستی برای قطعی آب و برق، ریزگردها، زلزله، آتش‌سوزی، بازی تیم‌ملی، یوزپلنگ ایرانی و … چرا از فلان شخص حمایت نکردی و یا چرا حمایت کردی؟ چرا از فلان پیشکسوت عیادت نکردی؟
این برخوردها حاوی چند نکته است:
تمامی کسانی که فالوئر شخصی شده‌اند الزاما طرفدار او نیستند و شاید بخشی از آنها حتی نه اینکه او را دوست ندارند بلکه از او متنفر باشند اما به دلیل اینکه بدانند در زندگی و صفحه مجازی شخص مورد نظر چه اتفاقاتی می‌گذرد او را دنبال می‌کنند.
این خیل هوادار ۲ وجهه دوستی و دشمنی دارند که مرز بین آن باریکتر از یک مو است. یعنی همان اندازه که می تواند عاشق و طرفدار باشد می تواند از همان شخص متنفر باشد.
هواداران یا طرفداران همواره ناظر بخشی یا برشی از زندگی فرد مشهور مورد علاقه خود هستند و بر اساس آن در دنیای ذهنی خود از فرد محبوبشان فضاسازی می‌کنند، چه‌بسا که او را همواره مانند شخصیتی که از او در یک فیلم یا میدان ورزشی یا … دیده‌اند تصور کنند، و هر گاه که شخص مورد علاقه شان این ذهنیت آنها را مخدوش کند او را مورد حمله قرار می‌دهند. از اینجاست که گاهی اوقات اشخاص سرشناس پست‌ها یا مطالبی را به اشتراک می گذارند که بیشتر جنبه راضی نگه داشتن هوادرانشان را دارد. بجای اثر گذاری آنها بر دنبال کننده‌ها روند معکوس شده و آنها تاثیرپذیر می‌شوند.
حتی گاهی اوقات کار بجایی می‌رسد که سعی می‌کنند بر اساس اتفاقات و جریانات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و … روز مطلبی منتشر کنند تا از قافله عقب نمانند؛ غافل از اینکه دام بزرگی جلوی روی آنهاست، زیرا همه این اتفاقات احتمال عوض شدن و رویه معکوس پیدا کردن دارد.
جان کلام این نوشتار این نیست که افراد معروف، سلبریتی، اینفلوئنسر و … در موارد اتفاقات جامعه سکوت اختیار کنند بلکه تاکید بر این است که بر اساس تعقل و تفکر تصمیم بگیرند و اقدام کنند نه بر پایه خواستی که هواداران از آنها دارند یا موج سواری بر موج‌های که شکل می‌گیرد.
چه‌بسا اتفاقات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و … وجود دارد که در جامعه نسبت به آنها ۲ یا چند پارگی وجود دارد و انتشار هر مطلبی درباره آن به به و چه چه افرادی و اوف و لعنت افراد دیگری را به دنبال دارد.
به همین دلیل اگر شخص معروف خود را به دست خواست طرفداران بدهد معلوم است چه بلایی سرش خواهد آمد، او فقط باید کاری را انجام دهد که خودش درست می‌داند.
جدای از افراد سرشناس برای همه کاربران بهترین اتفاق اینست که مطلبی را منتشر کنیم یا کامنتی را بنویسیم که عمیقا به آن اعتقاد داریم و گذشت زمان هم ما را مجبور نکند که آنرا پاک کنیم.
فیلسوف آمریکایی قرن نوزدهم «رالف والدو امرسن» چندین دهه قبل گفته است: در دنیایی که همش می‌خواهد تو را کس دیگری کند، خودت باشی، بزرگترین دست‌آورد است.
منبع: عصر ایران

نوشته بلایی که فالوئرها بر سر سلبریتی‌ها می آورند اولین بار در بانی‌فیلم پدیدار شد.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به اینکه مشکلات جامعه با پرداختن به فرهنگ سریع تر و کم هزینه تر برطرف می شود، گفت: رشد و توسعه ایران اسلامی جز با فرهنگ و هنر امکان پذیر نیست.

به گزارش رسیدهان، سیدعباس صالحی امروز(١١ مرداد) در نشست با کارکنان اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سیستان و بلوچستان با بیان این مطلب افزود: فرهنگ و هنر جان مایه هویت یک جامعه است.