ایستگاه هشت - اخبار علمی فرهنگی هنری سیاسی موسیقی آهنگ،دانلود آهنگ،دائش،فیلم دائش،دانلود فیلم،فیلم خبری،گزارش خبری،دانلود جدید،دانلود،خبر داغ،عکس دختر،عکس ناز،عکس بچه،پیام تبریک،خبر اقتصادی،نرخ دلار،قیمت طلا

اسرافیل،فیلم خوب، فیلمساز بهتر

اسرافیل،فیلم خوب، فیلمساز بهتر

دسته بندی : مهرنیوز تاریخ : جمعه ۱۷ فروردین ۱۳۹۷

در نقل قولی جالب از جناب هاکس آمده که فیلم خوب الزاماً فیلمی سرشار از صحنه های فوق العاده نیست.فیلم خوب فیلمی است که صحنه ی ضعیف ندارد؛ تعداد زیادی صحنه ی معمولی دارد و چند صحنه ی فوق العاده.و چه بهتر که یکی از این فوق العاده ها آخرین آن ها فیلم باشد!!
بی شک در آشفته بازار این روزهای سینمای ما، یافتن اثری که با تعریف ساده ی هاکس از فیلم خوب هم خوانی داشته باشد به سوزنی بدل شده در انبار کاه. و اسرافیل ، دومین ساخته ی بلند سینمایی آیدا پناهنده نمونه ایست از این دست سوزن های کم یاب که باید مستقیما در حباب ضخیم فیلم های بی خاصیتی فرو رود که با تمام توان سینمای مولف مارا احاطه کرده است.

5d748f36 04bf 4515 a88e 8c452556cfa5 min - اسرافیل،فیلم خوب، فیلمساز بهتر
در میان تولیدات اخیر سینمای ایران به ندرت با فیلم هایی مواجهیم که میان ساخت یا عدم ساخت آن ها تفاوتی چندان احساس شود.به تعبیری دیگر، آثار انگشت شماری وجود دارند که قادر خواهند بود مخاطب را با اندوخته ای فراتر از آنچه پیش از تماشای فیلم در اختیار داشته ، به بیرون از سالن سینما بفرستند. بسیار فراوانند آثاری که با انواع و اقسامی از پز های انتلکت نمایانه و شعاری ، خود را بر مخاطب سردرگم سینمای ایران تحمیل می کنند و بی آنکه قدرت تبدیل شدن به جرقه ی یک دغدغه، یک حس و یا هر چیزی شبیه به این را داشته باشند ، از حافظه ها پاک خواهند شد.

در این میان ، تلاش بی ادعای اسرافیل در نزدیک شدن به تعریف مختصر هاکس از فیلم خوب غیر قابل انکار است.جایی که پناهنده پس از تجربه ی موفق ناهید ، دگر بار مخاطب را به دل قصه ای آشنا هدایت می کند.قصه ای که فارغ از جغرافیا، ایستاده تا آیینه ی تمام نمایی باشد از زنانی که با سرنوشتی مشابه در دور و اطراف ما نفس می کشند.اجازه دهید از پلان آغازین فیلم شروع کنیم.قصه ، با ایجازی درست ما را در برابر مادری قرار می دهد که به تازگی فرزندش را از دست داده . و پس از آن ، درگیری درون مراسم ختم و خشم دایی خانواده، خیلی سریع مخاطب را به عمق ماجرایی که قرار است روایت شود پرتاب می کند.

64b427ed b9ae 4a15 bfde ee70af231fa6 min - اسرافیل،فیلم خوب، فیلمساز بهتر
اتفاقا یکی از نقاط قوت فیلم نامه ی اسرافیل همین شروع به موقع است.قصه، برای اینکه شما را به درون خود بکشاند وقت تلف نمی کند و به سرعت اطلاعات لازم برای قرار گرفتن در مسیر اصلی روایت را از خود بروز می دهد.این دقیقا همان مسئله ایست که برای بسیاری از فیلم های سینمای ایران تبدیل به یک معضل اساسی شده وعمیقا از آن رنج می برند.اسرافیل نه تنها به موقع روی غلتک می افتد بلکه فیلمساز به خوبی از این زمان بندی درست بهره برده و در تلاش است تا مخاطب را بیش تر در عمق تنهایی و خلوت کاراکتر اصلی داستان فرو برد و ماهی قصه ی اسرافیل را به یکی از نقش های ماندگار دوران حرفه ای هدیه تهرانی بدل کند. قطعا تاثیر مثبت پناهنده به عنوان کارگردان و البته فیلم نامه نویس در کنار ارسلان امیری را نباید از یاد برد و در مجموع همه این عوامل به خلق شخصیتی انجامیده که می تواند مخاطب را با خود همراه کند. توانایی تهرانی نیز زمانی بیشتر حس می شود که در قالب نقشی متفاوت ، کم دیالوگ و تنها با بازی بدن و سکوت های به هنگام و به اندازه اش کاراکتری ملموس و کم یاب را خلق کرده است.البته این مهم در مورد مجموعه ی بازی های اسرافیل صدق می کند و تقریبا شاهد بازی هایی یک دست و روان هستیم.

قرار است قصه ی اسرافیل و آدم هایش در دو اتمسفر کاملا متفاوت روایت شود و پناهنده هوشیارانه این تفاوت اقلیمی را به زبان سینما کشانده و با وسواس سعی در مدیریت آن دارد.قصه در شمال و در منطقه سوادکوه استان مازندران آغاز و پس از یک سوم ابتدایی همراه با سارا، دیگر شخصیت اصلی فیلم به تهران شلوغ و پر التهاب کشیده می شود و مجددا در یک سوم پایانی به شمال باز می گردد. اینجاست که تفاوت در جغرافیا به تفاوت در کارگردانی تبدیل شده و در پی این رفت و برگشت، تغییر در دکوپاژ و میزانسن به خوبی مشهود است. پلان های طولانی، دوربین روان و با طمئنینه و میزانسن های ساده در یک سوم ابتدایی به محض حرکت از شمال به تهران جای خود را به میزانسن های شلوغ و پر هیاهو، تقطیع های فراوان و از همه مهم تر دوربین نا آرام و پر جنب و جوش می دهد.

83bfd525 c6c3 4ca8 a8ce 88dfae9615a6 min - اسرافیل،فیلم خوب، فیلمساز بهتر
البته در کنار دقت پناهنده در کارگردانی این فصول متفاوت ، نمی توان عملکرد تاثیر گذار گروه تصویر برداری اسرافیل را نادیده گرفت.گروهی که در راس آن مرتضی قیدی ، نه تنها توانایی خود در زیبایی شناسی تصویر و نورپردازی دقیق و در خدمت فضا را به رخ می کشد بلکه کاملا در مسیر قصه و کارگردانی گام بر می دارد.
در کنار تمام نکات مثبتی که اسرافیل را به اثری قابل تامل تبدیل کرده، فیلم اشکالاتی را نیز با خود به همراه دارد که عمده ی آن ها با تغییر لوکیشن فیلم از شمال به تهران شروع می شود.فیلم عملا سه شخصیت محوری دارد.ماهی، بهروز و سارا. قصه همراه با سارا به تهران می رود تا در یک سوم میانی، ماجرای او و خانواده اش را روایت کند.خانواده ای که ابدا فهمیده نمی شوند.نه آدم هایش فهمیده می شوند و نه هدفشان.خصوصا برادر خانواده که ابدا بر ما روشن نیست که کیست و چه می کند.در این میان وضعیت دختر از بقیه بهتر است و قابل درک.به نظر می رسد که اگر بیشتر با دختر می ماندیم و از خانواده کم تر می دانستیم چیز بهتری از آب در می آمد.

a3fa6d69 f770 4baa 9b5f 9fbd5120c228 min - اسرافیل،فیلم خوب، فیلمساز بهتر
دوباره که به شمال بر میگردیم این بار با بهروز همراه می شویم.اما این همراهی نه تنها کمکی به ما نمی کند بلکه شناخت نسبی ما از او در یک سوم ابتدایی نیز به هم میریزد.حتی اگر از اجرای ضعیف سکانس ملاقات بهروز و ماهی بر سر مزار پسر ماهی بگذریم، ( سکانسی که در آن مشخص شد که بهروز چرا از ایران رفته و حال پس از این همه سال چرا بازگشته است) باز هم نمی توان پی برد که بهروز کیست و چه می کند.برای چه باز گشته. مسئله اش چیست یا کیست؟زمین هایش ، ماهی یا سارا؟شاید هم هر سه. هر چه هست به فهم ختم نمی شود و الکن باقی می ماند.
اما ماحصل صحبت ها پیرامون اسرافیل نشان می دهد با فیلمی قابل دفاع طرفیم و البته فیلمسازی آینده دار.نکات مثبتی که در فیلمبرداری، فیلمنامه وهم چنین کارگردانی شاهد آن هستیم ، مخاطب را برای نادیده گرفتن ایرادات مجاب خواهد کرد و تلاش خالصانه ی اسرافیل برای نزدیک شدن به معیار های یک فیلم خوب تلاشی ستودنی و قابل احترام است.

نوشته اسرافیل،فیلم خوب، فیلمساز بهتر اولین بار در واریته پدیدار شد.

دیدگاه کاربران انتشار یافته : 0 - در انتظار بررسی : 1
    • دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    • دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.